nation کردستان kurd

دبير كميته حقوقي انجمن دفاع از حقوق مصدومان شيميايي سردشت درگفت‌وگوباايسنا: دادگاه تجديدنظرهلند به تداوم بازداشت تاجرهلندي فروشنده موادشيميايي به صدام حكم داد دبير كميته‌ي حقوقي انجمن دفاع از حقوق مصدومين شيميايي سردشت با تشريح وضعيت پرونده‌ي تاجر هلندي كه در تامين مواد شيميايي استفاده شده در بمب‌هاي شيميايي از سوي صدام دخالت داشته، اظهار داشت كه محاكمه‌ي اين فرد نقطه‌ي عطفي بزرگ و سندي غيرقابل انكار در مظلوميت مردم و ساكنان نواحي مرزي و غيرنظاميان ايراني طي جنگ تحميلي است. خبرگزاري دانشجويان ايران - تهران

عثمان مزين، دبير كميته‌ي حقوقي انجمن دفاع از حقوق مصدومان شيميايي سردشت در گفت‌وگو با خبرنگار حقوقي خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا) با اشاره به اين‌كه اكنون دادگاه تجديدنظر «فرانس فان رات» تاجر هلندي كه در تامين مواد شيميايي استفاده شده در بمب‌هاي شيميايي به كار رفته در جنگ عراق عليه ايران نقش داشته در هلند در حال برگزاري است، اظهار داشت: فرانس فان رات به تهيه و فروش مواد اوليه‌ي توليد سلاح‌هاي شيميايي به حكومت صدام متهم است. وي موادي را از كشورهاي مختلفي مانند ايتاليا، ژاپن، فرانسه، سوئد، هلند و آمريكا تهيه و به كشور عراق منتقل و عراق نيز در تهيه و توليد سلاح‌هاي شيميايي و گاز خردل و اعصاب و روان از اين مواد استفاده مي‌كرده است. وي ادامه داد: علت اصلي تعقيب و محاكمه‌ي «فرانس فان رات» سرپيچي از ممنوعيت كشورها، سازمان‌ها و اشخاص از فروش مواد اوليه‌ي تسليحات شيميايي به حكومت عراق توسط سازمان ملل از اواخر سال 1984 بوده است كه نامبرده در سال 1986 مواد عمده‌اي را به حكومت صدام فروخته است. مزين با اشاره به اين كه ظن پليس به «فرانس فان رات» به دليل فعاليت وي در زمينه‌ي انتقال اين مواد به عراق و اداره‌ي چندين كمپاني براي اين مقاصد بوده است، اظهار داشت: بعد از اين كه «فرانس فان رات» مورد ظن و تعقيب پليس در سال 1988 قرار مي‌گيرد از اروپا خارج و در چند كشور مخفيانه زندگي مي‌كند. فرد مذكور يك‌بار در سال 1990 توسط پليس شهر ميلان دستگير شده و همچنين در يكي از شهرهاي آمريكا دستگير و سپس با قرار وثيقه آزاد مي‌شود. وي ابراز داشت: بعد از دو بار دستگيري و آزادي و تعقيب از سوي پليس، "فرانس فان رات" به خاطر ترس از دستگيري و محاكمه به كشور عراق مسافرت و براي وي از سوي حكومت صدام نام و هويت و شناسنامه‌ي عربي تهيه مي شود. نامبرده در همان جا به عنوان يك تبعه‌ي عراقي تا سال 2003 (زمان سقوط حكومت صدام) زندگي مي‌كند. مزين گفت: بعد از سقوط حكومت صدام، « فرانس فان رات» خود را به سفارت هلند معرفي كرده و خواستار بازگشت به كشورش مي‌شود و سفارت هلند نيز محترمانه وي را به هلند بازمي‌گرداند. دبير كميته‌ي حقوقي انجمن دفاع از حقوق مصدومان شيميايي سردشت، اظهار داشت: نامبرده در نوامبر سال 2003 توسط پليس هلنداحضار شده كه با توضيح در مورد اقداماتش فورا توسط پليس بازداشت مي‌شود. در ابتداي امر فقط بمباران شيميايي حلبچه در پرونده‌ي وي مطرح بود. مزين خاطرنشان كرد: انجمن دفاع از حقوق مصدومان شيميايي سردشت (ODVCW) غيردولتي است و در سال 1380 تاسيس شده است. در همان سال تقاضاي عضويت در سازمان منع گسترش سلاح‌هاي شيميايي (OPCW) مطرح شد كه مورد پذيرش قرار گرفت. سازمان منع گسترش سلاح‌هاي شيميايي داراي 167 عضو و 20 انجمن است. وي افزود: پس از مطرح شدن اين مساله در مطبوعات هلند و حضور آقايان «رحيم كريمي واحد» و «صالح عزيز پوراقدم» (دو تن از شيمياييان) در آن‌جا، شكايت مربوط به شيمياييان سردشت مطرح شده و اولين جلسه‌ي محاكمه نيز در 18 مارس سال 2005 با حضور سه نفر از شكات حلبچه‌يي و يك نفر از سردشت برگزار شد. بر اساس مقررات هلند، صرفا اتباع هلندي مي‌توانند در دادگاه‌هاي داخلي اين كشور طرح شكايت كنند، لذا طرح پرونده را با حضور دو تن از مردم حلبچه و يك شهروند سردشتي كه خود قرباني واقعه‌ي تير ماه سال 1366 است، شروع كرديم. مزين گفت: پس از مطرح شدن موضوع، دادستان پرونده بر اساس دعوت ما در سال 1384 به ايران سفر كرده و به مدت سه روز در سردشت اقامت داشت. وي با بيان اين‌كه اطلاعات لازم در رابطه با بمباران شيميايي ايران در اختيار دادستان پرونده قرار گرفت، گفت: آقاي تيفن (دادستان پرونده) به كرمانشاه و آبادان نيز مسافرت كرده و در جلسه‌اي در دفتر خدمات حقوقي رياست جمهوري گفت در ابتدا قصد طرح اتهام نسل‌كشي، به خاطر بمباران شيميايي شهرهاي حلبچه، زريوار و باديسان را داريم كه البته خود نيز احتمال عدم اثبات اين اتهام را بيان كرد. همچنين گفت كه در درجه‌ي دوم اتهام جنايت جنگي را براي وي مطرح خواهيم كرد. دبير كميته‌ي حقوقي انجمن دفاع از حقوق مصدومان شيميايي سردشت ادامه داد: دادستان پرونده، انتساب اتهام جنايت جنگي را به خاطر حمله به منطقه آلوت در شهر بانه در سال 1987، حمله به شهر سردشت در سال 1987، حمله به روستاي زرده در استان كرمانشاه و حمله به شهر اشنويه در سال 1988 و حملات متعدد شيميايي عليه نظاميان ايراني در آبادان 1986 و حمله به بيمارستان اين شهر بيان كرد. مزين خاطر نشان كرد: خانم زيگفلد وكيل 15 نفر از شكات ايراني بود كه در آن دادگاه طرح دعوي كرده و سه نفر نيز از حلبچه‌ي عراق در جلسه‌ي دادگاه حضور داشتند. دادستان پرونده براي به دست آوردن سرنخ‌ها، علاوه بر سفر به ايران، به 9 كشور ديگر نيز مسافرت كرد. همچنين در آن دادگاه نامه‌هايي ارايه شد كه در سال‌هاي 1992، 1998 و 2002 توسط دولت عراق براي سازمان ملل به صورت محرمانه نگاشته شده بوده كه صرفا 5 كشور عضو از محتويات آن مطلع بودند كه در آن اطلاعاتي در مورد «فرانس فان رات» و برخي از مقامات عراقي مطرح شده بود. وي افزود: «فرانس فان رات» در دادگاه مذكور، به اتهام معاونت در جنايات جنگي به 15 سال حبس محكوم شده كه اكنون نيز در حال سپري كردن دوران محكوميت است. وكلاي وي به حكم صادره اعتراض كردند و اكنون پرونده در دادگاه تجديدنظر شهر لاهه كشور هلند در حال رسيدگي است. مزين گفت: براي اين دادگاه صالح عزيزپوراقدم، حسن كريمي‌واحد، قادر مولان‌پور و ليلا معروف‌زاده از سردشت، عبيدالله شريفي، تيمن سعيدپور و خليل سعيدپور از آلوت بانه، كيومرث حسيني و سعدالله عظما از زرده كرمانشاه و آقايان عبدالعلي مختارزاده و معمارباشي از خرمشهر و آقايان رباز و دانا محمد از حلبچه در 2 جلسه‌ي برگزار شده شركت داشتند. وي با بيان اين‌كه جلسات دادگاه 4 الي 5 روز طول مي‌كشد، افزود: تاكنون 2 جلسه دادگاه برگزار شده است. در جلسه‌ي نخست عمده‌ي دفاعيات متهم ارايه شده و «فرانس فان رات» در اين جلسه كليه‌ي اظهاراتش را كه در بازجويي ها و دادگاه بدوي گفته بود، تكذيب كرده است و بيان كرده كه صرفا مسوول خريد مواد و انتقال آنها از آمريكا به يكي از بنادر ايتاليا بوده و نقشي در انتقال مواد به عراق نداشته‌است. دبير كميته‌ي حقوقي انجمن دفاع از حقوق مصدومان شيميايي سردشت خاطر نشان كرد: دادستان جديد پرونده (سيمون منيكس) براي رد و تكذيب اين ادعاي متهم و وكلاي وي، دو فقره نامه را ارايه كرده كه يك فقره از نامه‌ها به دست‌خط شخص صدام حسين بوده كه به فرانس آن رات ارسال شده و ديگري پاسخ نامه‌ي صدام حسين با خط و امضاي فرانس آن رات است. در پايان جلسه‌ي نخست وكلاي پرونده خواستار احضار سرهنگ والتربيگ به عنوان كارشناس تسليحات شيميايي مي‌شوند. وي ادامه داد: در جلسه‌ي دوم دادگاه تجديدنظر سرهنگ والتربيگ را احضار مي‌كند و وي براي پاسخ به ادعاهاي وكلاي فرانس فان رات درخواست مهلت يك هفته‌اي كرده است. در پايان جلسه‌ي دوم شكات پرونده، شكايت خود مبني بر محكوميت متهم و پرداخت و جبران غرامت را مطرح مي‌كنند. مزين گفت: مشكلي كه وجود دارد بحث شناسايي اموال متهم است زيرا حتي اگر حكم به نفع ما نيز صادر شود،اموالي از متهم نداريم كه در راستاي وصول حقوق‌مان توقيف كنيم و همچنين براي شكات سردشتي جنبه‌ي مالي مساله‌ي زياد مطرح نيست بلكه جنبه‌ي انساني و عدم تكرار وقايع اين‌چنيني در دنياي امروزي است. دبير كميته‌ي حقوقي انجمن دفاع از حقوق مصدومان شيميايي سردشت، با بيان اين‌كه پرونده‌ي مذكور اولين و تنها پرونده‌اي است كه قربانيان شيميايي در دادگاه‌هاي خارج از ايران مطرح كرده و توانسته‌اند حكم محكوميتي بگيرند، خاطر نشان كرد: وكلاي متهم پرونده، در جلسه‌ي اول و دوم دادگاه تجديدنظر تقاضاي صدور دستور آزادي موقت موكل خود را مطرح كرده بودند كه دادگاه پس از مشورت اين تقاضا را رد و حكم به تداوم بازداشت صادر كرده است. وي در پايان يادآور شد: اين‌كه يك كشور خارجي بپذيرد كه يكي از تبعه‌هاي خود را به دليل نقض مقررات بين‌المللي و معاونت در ارتكاب جرايم جنگي و همكاري با شخص صدام محكوم كند نقطه‌ي عطف بزرگي محسوب شده و همچنين سند غير قابل انكاري در مظلوميت مردم و ساكنان نواحي مرزي و غيرنظاميان ايراني به ويژه كردها طي جنگ تحميلي است.