همین در این ایام جوانی برازنده و کار امد و اگاه و اشنا به رموز ادبیات کردی و شعر شناس بود و خود نیز شعر می گفت و اشعارش در میان جوانان طرفداران زیادی داشت. پدرش نیز اهل شعر و شاعری بود و دوست نداشت که فرزندش وقت خود را به سرودن شعر بگذراند اما استعداد ذاتی و قریحه خدادادی او را به راهی سوق داده بود که به سرچشمه زلال ابداع و ابتکار در فنون شعر و شاعری منتهی می شد و در سنین بالا اهلیت لقب(شاعر وطنی) را داشته باشد.

هیمن در سال ۱۳۲۳ شمسی به عضویت شورای نویسندگان نشریه (نیشتیمان) در امد که به طور مخفیانه از سوی جمعی از ادبا و شعرای کرد علیه رژیم ستمشاهی انتشار می یافت در سال ۱۳۴۴ پدرش دار فانی را وداع گفت و دو سال بعد از ان مادرش نیز در گذشت . در سال ۱۳۴۷ به دلیل ناامنی کشور و ظلم و ستم علیه مردم کرد دیار خود را ترک کرد و به بلاد غربت متواری و اواره گشت پس از پیروزی انقلاب اسلامی ایران به وطن بازگشت و خدمات ادبی و اجتماعی و فرهنگی خود را از سر گرفت و مجله سروه را به زبان کردی منتشر کرد که در شهر ارومیه چاپ و توزیع می گردد.

استاد هیمن پس از ۶۵ سال زندگی بر اثر سکته قلبی به تاریخ جمعه ۲۹ فروردین سال ۶۵ شمسی در سال ۱۴۰۶ ه ق در گذشت.

اثار چاپ شده هیمن:

۰تاریک و روون. دیوان شعر

۰ناله ی جودایی .شعر

۰پا شه روک . مقالات و اشعار

۰بازنویسی تحفه مظفریه از لاتین به کردی

۰قه لای دمدم

۰شا زاده و گدا

۰هه واری خالی

داعیان پناها امیدگا ها بعد از تشر یف بردن سرکار و جناب مامورین از قصبه سردشت به سمت سر حدات به تاریخ یوم روز جمعه چهاردهم شهر رمضان المبارک با داعیان به منزل مبا رک جناب جلالت ماب در ویش پاشای مامور دولت عثمانی رفتیم به ما تکلیف نمود که ظهر در مسجد جامعه جمع شده به شما زحمت داده تحقیقی می کنیم ماها نظر به تاکیداتی که از جانب اولیای دولت علیه ایران در خصوص احترام جناب مامورین شده بود حواهش او را قبول کرده در مسجد جمع شدیم جناب معظم الیه بعد از انتقاد مجلس به ما ها تکلیف نموده و خواهش نموده که ماها نوشته ممهور بدهیم که سردشت و توابع ان مال دولت عثمانی استچون ماها سردشت و توابع ان را مال دولت بنده ایران می دانیم و تا چشم وا کردهایم در ید تصرف دولت ایران دیده ایم علی هذا به جناب معظم الیه به کمال ادب جواب دادیم که سردشت و توابع ان مال دولت ایران است و ما نمی توانیم که جناب مکرم الیه تعهد می فرمایند چنان نوشته به خلاف علم و شهادت خودمان بدهیم و و دین به دنیا بفروشیم چون به جهت استحضار سرکار عالی لازم بود که حقیقت ماجرا را علی ماجری به عنوان شهادت و عرض محضر به خدمت عالی قلم داریم .

نوشته شده در ۱۲۶۸ رمضان

امضاء کنندگان زیر۱۸ نفر از اهالی سردشت

البته از یاد نرود که بعد از مدتی اهالی سردشت همین نامه را برای پا دشای عثمانی نوشتند و در ان اظهار داشتند که چون دولت عثمانی سنی مذهب است ما خود را جزءخاک عثمانی می دانیم

شکاک یکی دیگر از ایلات بزرگ و قدرتمند کرد است که در نواحی (خوی ماکو سلماس و ارومیه) زندگی می کنند و در دامنه نفوذ و تصرفات انها به موازات مرزهای ایران و ترکیه در داخل کردستان عثمانی سابق و ترکیه امروزی گسترده است.

زبان شکاک کرمانجی است که شاخه اصلی زبان کردستان بوده و کهن ترین اشعار و نوشته های تاریخی و ادبی و عرفانی کردستان به این زبان مکتوم شده است.

بزرگانی چون (احمد خان)(شیخ احمد جزیری)(فقیه طیران)(امیر شرف خان بدلیسی)(علی حریری) که دارای اثار با ارزش و مکتوب هستند به شیوه کرمانجی نو شته اند و اثار مکتوب به این لهجه از زبان کردی از شش هزار سال پیش بر جای مانده است و علاوه بر ان زیبا ترین و دلکش ترین ترانه های کردی و بیت ها و ادبیات شفاهی نیز از روزگاران قدیم به این زبان مانده و ضبط شده است.

شکاک ها در طول زندگی خود بر مبنای سیاست روز و اداره سیاستمداران و حکام با انواع در گیریها و نزاع ها ی طایفه ای و عمومی روبه رو شده و هر چند گاه مجبور به کوچ یا مهاجرت در قلمرو ایران و عثمانی شده اند و تا اواسط قرن حاظر مسئله مهاجرت و نزاهای ایلی این طایفه باعث دردسر فراوان ایران و عثمانی بود.

علیخان شکاک با سواران خود از عثمانی به ایران می اید و در خواست او این است که در قلعه (چهریق) ساکن شود لیکن برخورد سیاست مداران دو دست با وی مانند بازی گرگ و روباه بود حکام محلی در گفتار و نوشته ها با وی صادق نبودند از سوی وی را دلخوش می کردند و از سوی دیگر شاه ایران را از اقامت وی در ایران می ترساندند و در واقع بازی های سیاسی همیشه باعث به هم خوردن نظم و خانه و ویرانی مردم بی پناه کرد می شده است.

پیمان سعد اباد در زمان رضا شاه میان ترکیه عراق ایران و افغانستان ,پیمان بغداد در عهد محمد رضا شاه میان عراق ترکیه پاکستان و انگلستان بیشتر برای سرکوبی کردها بود و از همه مهمتر ننگین ترین پیمان پیمان الجزایر به سال ۱۹۷۵ می باشد که به شکست ملا مصطفی بارزانی انجامید و در نتیجه ی ان عراق سیاست سرزمین سوخته را به اجرا دراورد و تاکنون قریب ۶۰۰۰ده و شهرک کردستان عراق توسط رژیم بعث از نقشه محو و ساکنانش کشته و یا زندانی و یا اواره شدند و به عربستان سعودی و یا اردن کوچ داده شدند ناگفته نماند که ترکیه در کشتار و کوچاندن مرد عراق نقش بسزایی داشته است.